Aξιοποίηση του Ελληνικού -MΠΕΝΟΣ

ΑΠΟΓΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΡΕΚΛΑ 

Ο ΣΤ .ΜΠΕΝΟΣ

| 0 σχόλια

Θα αναλάβει πιθανότατα τις διαβουλεύσεις με τους δημάρχους που αντιδρούν στα σχέδια αξιοποίησης. Ο Σταύρος Μπένος εθελοντής για το Ελληνικό !!Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού κ. Στ. Μπένος δηλώνει πρόθυμος να βοηθήσει την κυβέρνηση στο θέμα της αξιοποίησης του Ελληνικού, καθώς «ύστερα από τρεις δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της δημόσιας ζωής, τώρα ζω ίσως τη γοητευτικότερη εμπειρία μου μέσα από την Κίνηση Πολιτών “ Διάζωμα”»«Υστερα από τρεις δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της δημόσιας ζωής, τώρα ζω ίσως τη γοητευτικότερη εμπειρία μου μέσα από την Κίνηση Πολιτών “ Διάζωμα”» λέει ο πρώην υπουργός Πολιτισμού κ. Στ. Μπένος, ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που εγκατέλειψαν «οικεία βουλήσει» και εγκαίρως την πολιτική. Οταν απομακρύνθηκε από τη θέση του σε έναν ανασχηματισμό της κυβέρνησης Σημίτη, δήλωσε ότι δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος. Ο κ. Μπένος δεν έχει καμία σχέση πλέον με την πολιτική: «Δεν θέλω να μιλήσω για την πολιτική, δεν με ενδιαφέρει» λέει συχνά στους συνομιλητές του, όταν επιχειρούν να τον «παρασύρουν» σε πολιτική συζήτηση: «Δεν συμμετέχω στην πολιτική, δεν επιθυμώ καμία δημοσιοποίηση των λόγων μου, δεν θέλω καμία απολύτως αναφορά στο όνομά μου» λέει συνεχώς, χωρίς να σηκώνει δεύτερη κουβέντα. Και όμως, το όνομα του κ. Μπένου ήταν το πρώτο που ακούστηκε για τη θέση του επικεφαλής της επιτροπής διαβούλευσης με τους όμορους δήμους του Ελληνικού, για την αξιοποίηση του χώρου του παλαιού αεροδρομίου. Και να 'ταν μονάχα αυτό; Ακούστηκε ότι είχε και συναντήσεις τόσο με τον υπουργό Επικρατείας κ. Χ. Παμπούκη όσο και με την υπουργό Περιβάλλοντος κυρία Τίνα Μπιρμπίλη. «Δεν θέλω να κάνω καμία αναφορά για όλα αυτά» λέει, αποφεύγοντας να τα επιβεβαιώσει ή έστω να τα διαψεύσει. Οσοι όμως γνωρίζουν τις άριστες σχέσεις που έχει με τον κ. Γ. Παπανδρέου, δεν θεωρούν απίθανο ο κ. Μπένος όχι μόνο να έχει εμπλακεί με το Ελληνικό αλλά και να προσφέρει με συμβουλές και προτάσεις στην αξιοποίησή του. Με μία όμως διαφορά. Το κάνει αυτό σε καθαρά εθελοντική βάση, μόνο και μόνο επειδή του το ζήτησε ο Πρωθυπουργός. «Στα 25 χρόνια που βρέθηκα στην πολιτική ζωή έχω αποκρούσει όλες τις εξωθεσμικές προτάσεις και στο οικογενειακό μου εισόδημα δεν είχε εισρεύσει ούτε μία δραχμή πέρα από τον μισθό του δημάρχου και του βουλευτή» είχε πει την ημέρα που ανακοίνωνε ότι εγκαταλείπει την πολιτική. Αλλωστε και σήμερα η συμμετοχή του στην Κίνηση Πολιτών «Διάζωμα», που αποτελεί το όνειρο της ζωής του και έχει σχέση με την ανάδειξη όλων των αρχαίων θεάτρων της χώρας, είναι καθαρά εθελοντική. Ολες οι πράξεις, οι αποφάσεις και οι προσφορές στο «Διάζωμα» αναρτώνται στο Διαδίκτυο και ο καθείς μπορεί να τις ελέγξει. Το Μαξίμου για το «come back» Στο Μαξίμου πάντως δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους για το «come back» του κ. Μπένου, έστω και σε εθελοντική βάση και σε απόσταση ασφαλείας από την πολιτική. Για τον ίδιο άλλωστε δεν ήταν καθόλου εύκολο να απομακρυνθεί οριστικά και αμετάκλητα από την πολιτική: «Πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου εύκολο να αποκολληθείς από τους μηχανισμούς της εξουσίας» εξήγησε στους συνεργάτες του, αλλά έσπευσε να συμπληρώσει: «Νιώθεις όμως μια απέραντη ικανοποίηση και ιερή ανασφάλεια όταν προετοιμάζεσαι για ένα νέο ταξίδι που δεν ξέρεις πού θα σε πάει». Ισως το μεγάλο ταξίδι που άρχισε για το Ελληνικό να μη γνωρίζει ακόμη πού θα τον οδηγήσει, αλλά θεωρείται βέβαιον ότι ο Πρωθυπουργός εκτίμησε το μετριοπαθές και συναινετικό προφίλ του, τις γνώσεις του, την εμπειρία του και την αποτελεσματικότητά του και θα είναι ο άνθρωπος που πιστεύεται ότι θα αναλάβει, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, να βρει «κοινούς τόπους» με όσους αντιδρούν (και κυρίως με τους γειτονικούς δήμους) στα κυβερνητικά σχέδια για την αξιοποίηση του παλαιού αεροδρομίου: «Δρόμος προς τον στόχο δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον χαράσσουμε καθώς περπατάμε» είχε πει κάποτε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κ. Μπένος σε ότι έχει να κάνει με το Ελληνικό θα δίνει λογαριασμό μόνο στον κ. Παπανδρέου. Το υπόδειγμα της Καλαμάτας Ενα ταξίδι άλλωστε – όπως λέει συχνά και ο ίδιος – είναι ολόκληρη η ζωή του. Από τότε, σε ηλικία 19 ετών που ξεκίνησε τις σπουδές του, ως τοπογράφος-μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, και ήταν από τους πρώτους (το 1974) που δραστηριοποιήθηκε με το ΠαΣοΚ στη Μεσσηνία ως το 1978 που εξελέγη δήμαρχος Καλαμάτας. Θέση στην οποία επανεκλέγεται και στις δύο επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Η θητεία του στη δημαρχία αποδεικνύεται γόνιμη – όπως αναγνωρίστηκε απ' όλους, καθώς ψηφιζόταν από συμπολίτες του διαφορετικών πολιτικών τοποθετήσεων. Κατά τραγική ειρωνεία όμως ένα δραματικό γεγονός βοήθησε ώστε να αποδείξει τις ικανότητές του. Οι δύο καταστροφικοί σεισμοί του Σεπτεμβρίου του 1986 ισοπέδωσαν πάνω από τα δύο τρίτα της πόλης. Χάρη όμως στις προσπάθειές του η πόλη ζωντάνεψε μέσα σε λίγα χρόνια. Ετσι σε κανέναν δεν προκάλεσε έκπληξη που η Ευρωπαϊκή Ενωση και η Ενωση Ευρωπαίων Πολεοδόμων βράβευσαν το έργο που επετέλεσε ως δήμαρχος. Βράβευσαν όμως και την πόλη της Καλαμάτας για τον υποδειγματικό πολεοδομικό σχεδιασμό της, ο οποίος επέτρεψε την ανασυγκρότησή της χωρίς αλλοίωση της πολιτιστικής της ταυτότητας. Ακολουθεί το ταξίδι στη Βουλή. Το 1990 εκλέγεται πρώτος σε ψήφους βουλευτής Μεσσηνίας, γίνεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠαΣοΚ, ορίζεται κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και αναλαμβάνει υφυπουργός και στη συνέχεια υπουργός Πολιτισμού, υπουργός Αιγαίου και, τέλος, υφυπουργός Εσωτερικών. Είναι αλήθεια ότι ο κ. Μπένος δυσαρεστήθηκε όταν έμεινε έξω από την κυβέρνηση και στη θέση του τοποθετήθηκε ο κ. Ν. Μπίστης. Τα ΚΕΠ αντίδοτο στη γραφειοκρατία Ο κ. Μπένος ήταν αυτός που οργάνωσε τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ). Τα ΚΕΠ δημιουργήθηκαν για να σπάσουν το απόστημα της γραφειοκρατίας: «Σε μια σφραγίδα για το “γνήσιον της υπογραφής” είχε σταματήσει για χρόνια η Ελλάδα. Παίρνοντας μάλιστα και χαρτί... προτεραιότητας για να σου τη βάλουν» είχε πει. Συμμετοχή στην ίδρυση των ΚΕΠ είχε και ο κ. Αλ Γκορ, πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Ο κ. Μπένος είχε μιλήσει μαζί του και θυμάται τη φράση που έλεγε συχνά: «Στο εσωτερικό ενός κράτους πρέπει να διακινούνται μόνο έγγραφα και όχι πολίτες». Αυτό το απλό αξίωμα προσπάθησε να το κάνει πράξη. Ετσι πήρε 30 νέους από τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και τους ζήτησε να μετρήσουν πόσες φορές ένας πολίτης «συναντά» το κράτος. Βρήκαν ότι ήταν 1.200. Από το πιστοποιητικό γέννησης, τα δημοτολόγια, τα στρατολογικά, τις αδειοδοτήσεις, ως και το πιστοποιητικό θανάτου. Και ο κ. Μπένος εξηγεί: «Στη συνέχεια αντιστοιχήθηκε κάθε υπόθεση (του πολίτη με το κράτος) με ένα έντυπο ηλεκτρονικής μορφής. Το έντυπο αυτό είχε όλα τα δικαιολογητικά που πρέπει να έχει ο πολίτης για να διεκπεραιωθεί η συγκεκριμένη υπόθεσή του. Τα ΚΕΠ σχεδιάστηκαν για να “σηκώσουν” όλο το κράτος – όχι μόνο μερικές υπηρεσίες του». Αυτό, δυστυχώς, δεν έχει περάσει ακόμη μέσα στο σύστημα. Αλλαξε εν τω μεταξύ η κυβέρνηση και ήρθε η ΝΔ: «Τα ΚΕΠ σταμάτησαν το ρολόι τους εκεί που τα είχαμε αφήσει, δηλαδή στην έκδοση ενός ποινικού μητρώου και στη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής» είχε πει πριν από μερικά χρόνια σε μια συνέντευξή του. Η αναστήλωση των αρχαίων θεάτρων Το νέο του ταξίδι στο Ελληνικό θα το κάνει παράλληλα με το «Διάζωμα», την Κίνηση που ο ίδιος ίδρυσε. Ο κ. Μπένος λέει συχνά ότι ανακαλύπτει και αναδεικνύει μέσω του «Διαζώματος» δεκάδες αρχαία θέατρα, αρκετά από τα οποία ήταν θαμμένα, και σήμερα μπορούν και πάλι να φιλοξενήσουν παραστάσεις. Τα αρχαία θέατρα είναι κατά τον κ. Μπένο «η κορωνίδα των αρχαίων αρχιτεκτονημάτων» και, όπως λέει συχνά, «έργα τέχνης που κατασκευάστηκαν για να φιλοξενήσουν έργα τέχνης». Ισχυρά μυαλά στον τομέα της Αρχαιολογίας έχουν ενώσει εθελοντικά και με ενθουσιασμό τις δυνάμεις τους και παράγουν έργο που είναι πραγματικά ανεκτίμητο. Ηδη έχουν αρχίσει οι εργασίες (σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις έχουν ολοκληρωθεί) για την αναστήλωση και την ανάδειξη 20 αρχαίων θεάτρων.

Το ΒΗΜΑ

Με την κοντή ελιά ... οι Ισπανοί εξαφανίζουν το ελληνικό λάδι

Με την κοντή ελιά... οι Ισπανοί εξαφανίζουν το ελληνικό λάδι
Η χαμηλή τιμή καθιστά ασύμφορη την καλλιέργεια στη χώρα μας καθώς το κόστος παραγωγής είναι υψηλό εν αντιθέσει προς αυτό της νέας ποικιλίας

Κανείς δεν τολμά να πει την αλήθεια στον αγροτικό κόσμο για το τι τον περιμένει μετά το 2013. Η ελληνική γεωργία λοιπόν θα βρεθεί ενώπιον ενός ισχυρού σοκ, καθώς η κυρίαρχη τάση στους κόλπους της ΕΕ είναι να πάμε σε περιφερειοποίηση των επιδοτήσεων.

Αυτό πρακτικά για τη χώρα σημαίνει περίπου 54 ευρώ ανά στρέμμα με βάση τις καλλιεργούμενες εκτάσεις και αυτές που ενεργοποιούν δικαιώματα, αλλά και το ετήσιο ποσό των επιδοτήσεων. Ως συνήθως η ελληνική ύπαιθρος δεν είναι προετοιμασμένη για να δεχθεί αυτές τις αλλαγές και θα έπρεπε ήδη να έχει ξεκινήσει μια σοβαρή συζήτηση για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα. Είναι σαφές ότι, με μέσο κλήρo 40 στρέμματα στην Ελλάδα, το μοντέλο της εκτατικής-βιομηχανοποιημένης γεωργίας, είναι θνησιγενές για τη χώρα μας.

Το μέλλον βρίσκεται στα λαχανικά, τα θερμοκήπια και τη δενδροκομία, γενικά στο μοντέλο της παραδοσιακής γεωργίας με την πολυκαλλιέργεια και τα οικόσιτα ζώα. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Ισπανίας και ας το αντιγράψουμε, αφού από μόνοι μας δεν έχουμε εκείνον τον υποστηρικτικό μηχανισμό που θα χαράξει στρατηγική για το μέλλον της γεωργίας. Στη χώρα αυτή η έρευνα έχει προχωρήσει αρκετά, με αποτέλεσμα να παράγονται πρώιμες ποικιλίες στα φρούτα (φράουλες, κεράσια, αχλάδια κτλ.). Ετσι κατακλύζεται νωρίς η εγχώρια αγορά από τα φρούτα αυτά, ενώ τα δικά μας όταν έρθουν προς πώληση, η αγορά έχει κορεστεί και τα προϊόντα μας μένουν στα αζήτητα.

Σε έναν άλλο τομέα που κάνουν θραύση είναι τα θερμοκήπια τα οποία στη χώρα μας δυστυχώς, παρά τη μεγάλη ηλιοφάνεια, δεν έχουν προχωρήσει σε ικανοποιητικό βαθμό αφού τα επιχειρηματικά ρίσκα είναι μεγάλα και δεν υπάρχει αρωγή από την πολιτεία. Είναι λυπηρό όμως το γεγονός ότι στην απέναντι ακτή της Μικράς Ασίας έχουν αναπτυχθεί τεράστιες εκτάσεις με θερμοκήπια τα οποία κάθε καλοκαίρι τροφοδοτούν τα νησιά μας με λαχανικά για την «greek salad», ενώ και η φέτα στη σαλάτα αυτή είναι συνήθως λευκό τυρί Δανίας!

Οι Ισπανοί αντικαθιστούν με γοργούς ρυθμούς κάθε καλλιέργεια που τη θεωρούν μη ανταγωνιστική, όπως για παράδειγμα το βαμβάκι, με την καλλιέργεια της κοντής ή υπέρπυκνης φύτευσης ελιάς. Πρόκειται για φυτό εξαιρετικά ανθεκτικό σε χαμηλές θερμοκρασίες ως τους-15 βαθμούς Κελσίου, άρα ιδανικό και για τις πεδινές εκτάσεις της χώρας (ποικιλία Αρμπεκίνα), ενώ για τις παραλιακές περιοχές της χώρας συνιστάται η πατροπαράδοτη ποικιλία λαδοελιάς, η κορωνέικη, την οποία δυστυχώς δεν κατορθώσαμε να κατοχυρώσουμε και βλέπουμε να την καλλιεργούν πλέον και στο Νότιο Ημισφαίριο. Η χώρα μας έχει περίπου 9 εκατομμύρια στρέμματα ελαιόδενδρων, ενώ παγκοσμίως υπάρχουν 100.000.000 στρέμματα. Από αυτά παράγουμε ετησίως περίπου 300.000 τόνους λάδι, από τις οποίες καταναλώνουμε τις 200.000 και τις υπόλοιπες 100.000 τις εξάγουμε. Η Ισπανία έχει γίνει, τα τελευταία χρόνια, παγκόσμιος παίχτης κατέχοντας δεσπόζουσα θέση καθώς παράγει 1.200.000 τόνους λαδιού, τους οποίους κυρίως εξάγει, ενώ αγόρασε και την ιταλική Ελαΐδα, και διαπραγματεύεται την εξαγορά και της ελληνικής. Με αυτόν τον τρόπο οι Ισπανοί επιδιώκουν να θέσουν εκτός παιχνιδιού το εξαιρετικής ποιότητας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο της χώρας μας καθώς εφέτος με αφορμή την παγκόσμια οικονομική ύφεση «βύθισαν» τις τιμές του λαδιού στα 2,1 ευρώ το λίτρο έναντι 4 ευρώ το 2007. Καθιστώντας έτσι ασύμφορη την καλλιέργειά της στη χώρα μας ιδιαίτερα στις ορεινές και ημιορεινές παραθαλάσσιες περιοχές όπου το κόστος παραγωγής είναι υψηλό (αλλά και η παρουσία της ελιάς τρισχιλιετής!). Αντίθετα το κόστος παραγωγής της κοντής ελιάς είναι πολύ χαμηλό αφού γίνεται με τρακτέρ (μηχανοσυλλογή) και το προϊόν μεταφέρεται κατευθείαν στο ελαιοτριβείο. Για τον κάμπο η κοντή ελιά είναι μια ελπιδοφόρα καλλιέργεια που από τον τρίτο χρόνο αποδίδει περί τα 400 ευρώ το στρέμμα, απαιτεί όμως μια επένδυση πάνω από 1.100 ευρώ το στρέμμα, άρα χρειάζεται γενναίο πρόγραμμα χρηματοδότησής της από το τραπεζικό σύστημα της χώρας... Για τις ημιορεινές περιοχές το μέλλον είναι πλέον οι επιτραπέζιες ελιές και όχι το λάδι, όπου πλέον τον δρόμο τον χαράσσουν με αρκετά επιθετικό τρόπο, και θα λέγαμε εμπορικό ιμπεριαλισμό, οι φίλοι μας οι Ισπανοί.